http://antineotaksiths.blogspot.gr <br />Ανάμνηση γλυκιά μες το μυαλό μου <br />εκείνο το σχολείο το μικρό <br />το ξύλινο θρανίο το δικό μου <br />και το ξεθωριασμένο μου παλτό <br /><br />Στον ίδιο δρόμο με τον κολλητό μου <br />με κρύο με βροχή με παγωνιά <br />η μάνα στη δουλειά για το καλό μου <br />παράδειγμα σ' όλη τη γειτονιά <br /><br />Η ώρα πως περίμενα να φτάσει <br />τον ύμνο της Πατρίδα μου να πω <br />καβγάς με τα παιδιά ποιος θα προφτάσει <br />να βάλει τη σημαία στον ιστό <br /><br />Τώρα μου μοιάζουν όλα αυτά <br />σαν παραμύθια για παιδιά <br />πόσο περνάει ο καιρός τα ξεθωριάζει <br />σαν το παλιό μου το παλτό <br />σαν το σχολείο το μικρό <br />απ' την καρδιά μου μέσα ο χρόνος δεν τα βγάζει <br /><br />Τώρα δεν ξέρω τι να πω ξαναντικρίζω τον ιστό <br />και τη σημαία μου πανί κουρελιασμένο <br />δεν φανταζόμουνα στιγμή μία πατρίδα σαν κι αυτή <br />να με κρατάει μια ζωή ταπεινωμένο <br /><br />Τώρα ο κολλητός μου έχει αλλάξει <br />μπήκε μες το λούκι για καλά <br />φοβάται την αλήθεια να φωνάξει <br />φοβάται να θυμάται τα παλιά <br /><br />Εγώ όμως αρνούμαι να αλλάξω <br />να μείνω θέλω πάντα σαν παιδί <br />τίποτα δεν θέλω να πετάξω <br />να ζω στα παραμύθια μια ζωή <br /><br />Τώρα μου μοιάζουν όλα αυτά <br />σαν παραμύθια για παιδιά <br />πόσο περνάει ο καιρός τα ξεθωριάζει <br />σαν το παλιό μου το παλτό <br />σαν το σχολείο το μικρό <br />απ' την καρδιά μου μέσα ο χρόνος δεν τα βγάζει <br /><br />Τώρα δεν ξέρω τι να πω ξαναντικρίζω τον ιστό <br />και τη σημαία μου πανί κουρελιασμένο <br />δεν φανταζόμουνα στιγμή μία πατρίδα σαν κι αυτή <br />να με κρατάει μια ζωή ταπεινωμένο <br />να με κρατάει μια ζωή ταπεινωμένο <br /><br />CD: Με Άρωμα Ελλάδας (2003)
