Surprise Me!

Ofiara szczepionki Gardasil opowiada o tym, co ją spotkało.

2013-11-03 1 Dailymotion

Cześć, mam na imię Brintey Vice i w 2007 roku dałam się zastraszyć do zaszczepienia Gardasilem. W czerwcu miałam pierwszy zastrzyk, tuż po moich 21 urodzinach i 24 sierpnia 2007 dostałam drugi zastrzyk. Po nim zaczęłam być bardzo bardzo chora. Już po pierwszym zaczęły się pewne oznaki, ale nie powiązaliśmy ich z tym, co się działo ze mną i po drugim, kiedy dostałam drugi zastrzyk, było to oficjalne, że miałam niepożądany odczyn i straciłam zdolność do chodzenia, zaczęłam upadać, czułam presje w środku głowy, która naciskała w kierunku od mojej czaszki w dół aż do mojej szczęki, szyi i pleców. W rezultacie zaczęłam mówić jak brzuchomówca, bo nie mogłam ruszać szczęką. Moje plecy i szyja były tak spuchnięte i bardzo duże, że czułam jak bym miała worek wody na szyi i plecach. Miałam drgawki, które się pojawiały przez półtora roku. <br />Miałam też problemy z wysypką, nadal ją mam. Drgawek już nie mam, ale dochodzę do siebie po nich. Mam problem z wizją, gdybym mogła to teraz siedziała bym tu w okularach przeciwsłonecznych, ale nie mogę, bo musicie zobaczyć moją twarz. Jest bardzo trudno mi o tym mówić, to właściwie zabrało mi 2 lata z życia. Będę miała 23 lata w przyszłym tygodniu. I czuję, że wszystkie moje nadzieje i marzenia zostały mi odebrane, nie mogę chodzić do szkoły, nie mogę być normalna, nie mogę wyjść ze znajomymi, nie mogę się dobrze bawić, nie wytrzymuję hałasu ani rozmów... <br />Ta szczepionka musi być wycofana z rynku. Ona kradnie za wiele żyć ludzkich. A ludzie muszą zobaczyć prawdę i ona nie może być tuszowana przez jakieś firmy farmaceutyczne. Jest to bardzo bolesne do pogodzenia się, gdy nie możesz czuć swoich nóg, a lekarze mówią, że będzie lepiej i pracują nade mną. Biorę suplementy i witaminy, i wszystkie te różne rzeczy, ale mówią, że to zajmie dużo czasu, aby odzyskać zdrowie. To nie jest to, czego pragnęłam dla siebie w wieku 23 lat. I nie chcę być uwięziona w domu wśród czterech ścian w różnych pokojach, lub zatrzymana na jednym poziomie mojego domu. Chciałam jeździć autem, chciałam być w szkole, chciałam mieć dyplom, życie ... Więc, jeżeli to coś pomogło, a mam nadzieję, że tak jest. Ludzie muszą przestać kupować rzeczy z reklam i mówić „och to brzmi świetnie” bez zrobienia jakichkolwiek badań, ponieważ ktoś może ucierpieć tak jak ja albo gorzej. I zbyt wielu ludzi już zmarło. To wszystko, co wiem. Co powiedzieć? Nie wiem co powiedzieć więcej ...

Buy Now on CodeCanyon