HOŞÇA KAL ÖĞRETMENİM <br />Vakit tamam öğretmenim… <br />Dört yılı devirdik bak bu haziran <br />Peşinden koşan küçücük çocuk <br />Karşında büyüdü bak kocaman… <br />Kalem tutturmaya çok uğraştığın <br />Minicik ellerim büyüdü artık <br />Acısına alıştım nasırların, <br />Ağrımıyor hiç mi hiç parmaklarım. <br />Çizgiler çektiriyordun ya! <br />Çekiyordum ya eğri büğrü çizgiler….. <br />Bırak çizgi çizmeyi, <br />Prizmalar çiziyorum,üçgenler.dörtgenler. <br />Öğrendim ”B” lerin gözlük olmadığını, <br />Tarak demiyorum artık “E”lere, <br />Ters yazmıyorum”S”leri. <br />Merdivene benzetiyordum ya “H”harflerini, <br />Basamak yaptım tırmandım, <br />Tırmanıyorum,öğrettiğin gibi. <br />Adımı yazmayı,adını yazmayı <br />“Atatürk”yazmayı öğrettin ya öğretmenim, <br />And içtik ya her gün birlikte <br />Doğru- dürüst çalışkan olacağımıza, <br />İlkelerin ışığında yılmadan koşacağımıza, <br />Ülkümüzün yükselmek ve ileri gitmek olduğuna, <br />And içtik ya birlikte; <br />Yüksek medeniyet ufkunda bir memleket yaratacağımıza, <br />Andımız ahdımız “Türkiye”idi öğretmenim! <br />Atatürk’ün yolunda gideceğiz, öğretmenim. <br />Korkma! Kaybolmam öğretmenim, <br />Öğrettin ya Atatürk’ün yolunu, <br />Adres bellemeyi,yön bulmayı,kroki çizmeyi, <br />Kaybolmadan doğru yolu bulmayı, <br />Kaybolanlar, seni tanımayan, <br />Atan’ nın çizdiği yolu görmeyen gözler <br />Öğretmenim! <br />Zorda kalırsam kime gideceğimi, <br />Hangi telefonları arıyacağımı, <br />Hayatı, hayatta kalmayı, <br />Öğrettin ya öğretmenim..! <br />,Öğrettin ya ayakta kalmayı….. <br />Bak ayaklandım öğretmenim, <br />Ayakta durmayı,dik durmayı, <br />Bütün ağırlığına rağmen, <br />Çantamın altında bile <br />Dimdik durmayı öğrettin ya öğretmenim. <br />Dik duracağım öğretmenim, <br />Öğrettiğin gibi dim dik, <br />Eğilmeden, arkama bakmadan, <br />Çıkarı için,arkadaşını ,hatta ülkesini değil, <br />Yalnız kendi menfaatini düşünenlere kanmadan, <br />Gözlerim hep ilerde,hep ilerde <br />Emin ve dik adımlar atacağım. <br />Hatta yürümeyeceğim, <br />Kanat açıp uçacağım, <br />Uçacağım Öğretmenim. <br />Çünkü,tutup minicik kollarımdan <br />Kanatlarımı sen taktın <br />Ben büyümeye çabalarken, <br />Kanat çırpmayı öğrettin sen, <br />Mahzun bakıyorsun şimdi, <br />Gözlerinde nem büyüyor ama, <br />Dur demiyorsun uçup gitmeme <br />Anladım biliyorsun, <br />Ardımdan gelenler var <br />Ben gitmezsem, çünkü onlar gelemez. <br />Onlara “günaydın” demen için, <br />Benim hoşça kal demem gerek <br />Öyleyse hoşça kal öğretmenim, <br />Hep öyle kal, hoşça kal <br />Minicik yüreğimde <br />Dev kadar sevginle kal, <br />Sen orda kal, hayatta kal,Ayakta kal,Hoşça kal öğretmenim! <br />HOŞÇA KAL!.... <br /> Neslihan ÖZMAYA –(Düzenleme-A.Yılmaz UÇTU)
