Ako'y nakaupo sa hardin ng kaharian. <br />Ito'y punong puno ng sumu't saring halaman. <br />Sobrang kasiyahan ang aking nararamdaman. <br />Tila walang bigat sa aking katauhan. <br /> <br />Ngunit isang paru-paro ang gumulo sa aking kalooban. <br />Mukhang ito'y humahamon sa akin ng habulan. <br />Ako'y tumayo sa aking kinalalagyan. <br />Pilit na hinuhuli ang paru-paro sa kawalan. <br /> <br />Ang paru-paro ay tila pinaglalaruan and aking damdamin. <br />Sadyang ito'y nawawala at mahirap hagilapin. <br />Nung ako'y hagat, ito'y lilitaw at ako'y gigimbalin. <br />Munting kaibigan, ika'y maghanda sapagkat ika'y aking hahagarin. <br /> <br />Ang paru-paro ay dinala ako sa sagalsal na ilog, <br />Sa aking dibdib bigla kong naramdaman ang kabog. <br />Sa katubigan ako ay matutulog <br />At ang katauhan ko'y lumulubog. <br /> <br />Ang paru-paro ay nakisama sa mga ulap. <br />Binigyan ko ito ng matinding irap, <br />Ngunit sadya itong mailap. <br />Ito'y aking nilapitan at pilit na niyakap. <br /> <br />Ang munting kaibigan ay biglang naglaho. <br />Ako'y umupo at tinamaan ng hapo. <br />Sadyang hindi mapapasaakin ang ilap na paru-paro <br />Ang aking hangad ay unti unting naging abo. <br /> <br />Nung luluha na ang langit, lumitaw siya sa aking tabi <br />Ito ay tila sumasayaw at dumapo ito sa aking labi. <br />Ako'y ngumiti at siya'y lumayo na parang buhawi. <br />Pinanood ko itong maglaho at ako'y humikbi <br /> <br />Ako'y nakaupo sa hardin ng kaharian. <br />Ito'y punong puno ng sumu't saring halaman. <br />Sobrang kalungkutan ang aking nararamdaman. <br />Puno ng hinagpis ang aking katauhan.<br /><br />Karima Puzon<br /><br />http://www.poemhunter.com/poem/paru-parong-ilap/
