Sol Yanım Acıyor Anne <br /> Merhaba anne, yine ben geldim <br /> Merak etme okuldan çıktım da geldim. <br /> Anneler de babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama, <br /> Ali “okula gitmezsem annem çok kızar merak eder” demişti de onun için söylüyorum. <br /> Geçen hafta öğretmen sağ elimde sarımsak, <br /> sol elimde soğan dedirte dedirte <br /> Öğretti sağımı solumu. <br /> Ben biliyorum artık anne, sağım neresi solum neresi, <br /> Ağrıyan yanımın neresi olduğunu şimdi iyi biliyorum anne… <br /> Hani geçen geldiğimde, şuram acıyor, şuram işte demiştim de, <br /> Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne, <br /> Bak şimdi söylüyorum. <br /> Şuram işte sol yanım çok acıyor anne, <br /> Hem de her gün acıyor anne, her gün… <br /> Dün sabah annesi Ayşe’nin saçlarını örmüştü. <br /> Elinden tutup okula getirdi. <br /> Yakası da danteldi. Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi… <br /> Bende ağladım… Ağladım işte utanmadım. <br /> Öğretmen ne oldu dedi. Düştüm dizim çok acıyor dedim. <br /> Yalan söyledim anne, <br /> Dizim acımıyordu ama, sol yanım çok acıyordu anne! <br /> Bu gün bende saçım örülsün istedim. <br /> Babam ördü ama onunki gibi olmadı. <br /> Dantel yaka istedim, babam ben bilmem ki kızım dedi <br /> Bari okula sen götür dedim. <br /> Kızım iş dedi. Bende bana ne dedim ağladım. <br /> Kızım ekmek dedi babam. <br /> Sustum ama , okula giderken yine ağladım anne. <br /> Ha bide sol yanım yine çok acıdı anne… <br /> Herkesin çorapları bembeyaz, benimkiler gri gibi. <br /> Zeynep “annem beyazlara renkli çamaşır katmadan yıkıyormuş” dedi. <br /> Babam hepsini birlikte yıkıyor, <br /> babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne? <br /> Of babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme. <br /> Üzülmesin diye söylemiyorum ama, <br /> Arkadaşlarım her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor. <br /> E biliyorum babam pasta yapmasını bilmez anne. <br /> Hava kararıyor, ben gideyim anne, <br /> Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi? <br /> Duyarsa kızmaz ama, çok üzülür biliyorum. <br /> Kim bozuyor toprağını, çiçeklerini kim koparıyor! <br /> izin verme anne, ne olur toprağına el sürdürme! <br /> Eve gidince aklıma geliyor, bide bunun için ağlıyorum anne. <br /> Bak kavanoz yanımda, toprağından bir avuç daha alayım. <br /> Biliyor musun anne, her gelişimde aldığım topraklarını, <br /> Şu kavanozda biriktirdim, <br /> üzerine de resmini yapıştırıp baş ucuma koydum. <br /> Her sabah onu öpüyor, kokluyorum. <br /> Kimseye söyleme ama anne, bazen de konuşuyorum onunla. <br /> Ne yapayım seni çok özlüyorum anne. <br /> Ha unutmadan! Öğretmen yarın <br /> anneyi anlatan bir yazı yazacaksınız dedi. <br /> Ben babama yazdıracağım, <br /> öğretmen anlarsa çok kızar ama, bana ne, <br /> Kızarsa kızsın. Ben seni hiç görmedim ki, neyi nasıl anlatacağım anne, <br /> Senin adın geçince, sol yanım acıyor anne, Hiçbir şey yutamıyorum. <br /> <br />Bazen de dayanamayıp ağlıyorum. Kağıda da böyle yazamam ya anne. <br /> Ben gidiyorum anne, Toprağını öpeyim, sende rüyama gel beni öp, <br /> Mutlaka gel anne. Sen rüyama gelmeyince, <br /> sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne <br /> Sol yanım açıyor anne. İşte tam şurası, <br /> Sol yanım… Çok acıyor anne. <br /> Seni çok özledim, çok…anne…
