Ahmet Kaya - 3. Kural <br /> <br />hüznün çürük fidelerini <br />kendi ellerinle büyütmüşsen <br />her yanlışa bir kalın çizgi çekerek <br />ve basarak yok oluşun kirli zillerine <br />genç olmanın <br />sorumsuzluğun <br />çelik iğneli hıç’larını boynuna geçirerek <br />gülerek faşizmin dost yüzlü kahpeliğine <br />gencecik fidelerini halkın <br />hıncını isyanını <br />bin yıllardır döllenip duran <br />ipek yapraklı goncasını <br />güneşten sakınıp <br />aydan kıskandığım ‘’kalbimin kızıl saçlı bacısını’’ <br />bir ağızda zemheriye çıkarıp <br />aptal bir pire kadar inatçı <br />bir kırkayak gibi merhamete çağrılı <br />bilinç çılgını intiharlarda <br />vurduysan nabzın fırtınasını <br />kent yüzlü düşlemelere <br />bir kırık mavzer gibi <br />bilesin beni! <br /> <br />bilesin beni oy beni, bilesin beni <br />dağlarda güneşin son parıltısı <br />ve toprak damlı evlerde umut sönerken <br />yitik mağaraların dibinde <br />pusuda beklerken ölüm <br />bilesin beni. <br /> <br />ve sen beni <br />dostlarımın <br />kurşuna dizilen dostlarımın <br />şah damarda donan kızıl kanında <br />korkuya <br />kahpeliğe <br />yüz karasına <br />çiğ damlaları gibi yürürken sevda <br />mermilerin yanağında tel tel örümcek <br />gözlerin <br />menekşe gözlerin <br />kavrulmuş <br />yoksul <br />acılı <br />ve kömür ocaklarında <br />ak güvercinler hançerlenirken <br />bilesin beni <br />oyy bilesin beni. <br /> <br />boynum ipe çekilmiştir <br />çekilmiştir dost <br />beynimde felç <br />yüreğimde kanser üremektedir <br />ve bir gurbet türküsü gibi durmaktadır hayat <br />dağların çapak tutmuş hazin yalnızlığında. <br /> <br />Söz ve Müzik: Ara Dinkçiyan <br />Şiir: Orhan Kotan
