Tahooo! ! ! <br /> <br />Tuwing umaga <br />ito ang gumigising <br />sa mga batang <br />kay hirap gisingin <br />pag araw ng Sabado <br />at Linggo. <br /> <br />Ang magtataho, <br />laging nakangiti <br />at laging <br />naglalagay ng dagdag <br />sa bawat tasa <br />ng mga batang <br />laging sabik <br />makakain ng taho. <br /> <br />Taho, <br />gusto ko rin ito <br />bukod sa masarap na <br />ay masustansiya pa. <br /> <br />Subalit, <br />ilang sabado na ang nagdaan <br />ang sigaw <br />ng binatang nagtataho <br />ay hindi ko na narinig. <br /> <br />Aah, oo nga, <br />siya pala'y lumipad na <br />patungo sa Singapore <br />suwerte niya at malaki <br />ang kikitain niya doon. <br /> <br />Taho, <br />sayang naman, <br />hindi ko na natikman <br />at ang mga bata.... <br />ngayon ay kay hirap gisingin <br />pag araw ng Sabado <br />at Linggo.<br /><br />Marites C. Cayetano<br /><br />http://www.poemhunter.com/poem/taho/
