Heu inimicitias quoties parit æmula forma, <br />Quam raro pulchrae, pulchra placere potest! <br />Sed fines ultrà solitos discordia tendit, <br />Cum flores ipsos bilis et ira movent. <br /> <br />Hortus ubi dulces præbet tacitosque recessûs, <br /> <br />Se rapit in partes gens animosa duas, <br />Hic sibi regales Amaryllis candida cultûs, <br /> <br />Illic purpureo vindicat ore Rosa. <br /> <br />Ira Rosam et meritis quæsita superbia tangunt, <br />Multaque ferventi vix cohibenda sinû, <br /> <br />Dum sibi fautorum ciet undique nomina vatûm, <br /> <br />Iusque suum, multo carmine fulta, probat. <br /> <br />Altior emicat illa, et celso vertice nutat, <br />Ceu flores inter non habitura parem, <br />Fastiditque alios, et nata videtur in usûs, <br /> <br />Imperii, sceptrum, Flora quod ipsa gerat. <br /> <br />Nec Dea non sensit civilis murmura rixæ, <br /> <br />Cui curæ est pictas pandere ruris opes. <br />Deliciasque suas nunquam non prompta tueri, <br />Dum licet et locus est, ut tueatur, adest. <br /> <br />Et tibi forma datur procerior omnibus, inquit, <br />Et tibi, principibus qui solet esse, color, <br />Et donec vincat quædam formosior ambas, <br />Et tibi reginæ nomen, et esto tibi. <br /> <br />His ubi sedatus furor est, petit utraque nympham <br />Qualem inter Veneres Anglia sola parit; <br />Hanc penes imperium est, nihil optant amplius, hujus <br />Regnant in nitidis, et sine lite, genis.<br /><br />William Cowper<br /><br />http://www.poemhunter.com/poem/idem-latine-redditum/
