Σώπα, μη μιλάς, <br /> είναι ντροπή κόψ” τη φωνή σου <br /> σώπασε επιτέλους <br />κι αν ο λόγος είναι αργυρός <br /> η σιωπή είναι χρυσός. <br /> <br />Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί έκλαιγα, <br /> γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε: «σώπα». <br />Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή, <br /> μου λέγανε : «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!» <br /> <br />Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα <br /> και μου λέγανε: «κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ….σώπα!» <br />Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε. <br />Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια. <br /> <br />Ο λόγος του μεγάλου η σιωπή του μικρού. <br />Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο, «Τι σε νοιάζει εσένα;», <br />μου λέγανε, «θα βρεις το μπελά σου, σώπα». <br /> <br />Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι <br />«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, <br />κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα» <br /> <br />Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, <br />η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και ήξερε να σωπαίνει. <br />Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε «Σώπα». <br />Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε : <br />«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα» <br /> <br />Μπορεί να μην είχαμε με δ’αύτους γνωριμίες ζηλευτές, <br />με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα. <br />Σώπα ο ένας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, <br />σώπα η κάτω, σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο. <br /> <br />Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι. <br />Κατάπιαμε τη γλώσσα μας. <br />Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε. <br />Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα». <br />και μαζευτήκαμε πολλοί μία πολιτεία ολόκληρη, <br />μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή! <br /> <br />Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, <br />μας δώσανε παράσημα, τα πάντα κι όλα πολύ. <br />Εύκολα , μόνο με το Σώπα. <br />Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα». <br />Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου, <br />στην πεθερά σου κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις <br />ξερίζωσε τη γλώσσα σου και κάν’την να σωπάσει. <br />Κόψ’την σύρριζα. <br /> Πέτα την στα σκυλιά. <br />Το μόνο άχρηστο όργανο <br />από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά. <br /> <br />Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες. <br />Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου <br />και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς , <br />χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς» <br />Αχ! Πόσο θα “θελα να μιλήσω ο κερατάς. <br />και δεν θα μιλάς , θα γίνεις φαφλατάς , <br />θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς . <br />Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’την αμέσως. <br />Δεν έχεις περιθώρια. <br />Γίνε μουγκός. <br />Αφού δε θα μιλήσεις , <br />καλύτερα να το τολμήσεις <br /> <br />Κόψε τη γλώσσα σου. <br />Για να είσαι τουλάχιστον σωστός <br />στα σχέδια και στα όνειρά μου <br />ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς <br />κρατώ τη γλώσσα μου, <br />γιατί νομίζω πως θα’ρθει η στιγμή <br />που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ <br />και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου <br />θα γεμίζω με ένα φθόγγο , <br /> με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , <br />με μια κραυγή που θα μου λέει: <br />ΜΙΛΑ!….
