ΜΑΡΑ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΙΔΟΥ <br /> <br />ΤΣΙΓΓΑΝΙΚΟ ΤΑΓΚΟ <br /> <br />Στο άγριο το δάσος πέρα εκεί στην εξοχή <br />όμορφη Τσιγγάνα ζούσε πάντα μοναχή. <br />Μόνη της πονούσε μόνη της θρηνούσε το τρελό παιδί <br />που'χε αγαπήσει και που'χε ποθήσει να το ξαναδεί.(δις) <br /> <br /> <br />Μα τι κι αν είναι όμορφη αυτή Τσιγγάνα <br />κι αν έχει μύρια θέλγητρα και μάτια πλάνα <br />κι αν ρίχνει μάγια κι όλους ξέρη να μαγεύει <br />μα του τρελού παιδιού της την καρδιά, ωϊμένα <br />δεν είχε ως τόσο αυτή μπορέσει να κλέψει κάποτε μια βραδιά. <br /> <br /> <br />Κι έριχνε τα μάγια κι έριχνε και τα χαρτιά <br />και με το φεγγάρι μίλαγε κάθε βραδιά <br />κι όλο το ρωτούσε, κείνος π'αγαπούσε, αν θε να βρεθεί <br />για να πέσει πάλι μέσ΄ 'την αγκαλιά του, όπου τον ποθεί.(δις) <br /> <br />Τώρα ο νιός με άλλη σμίγει τα φιλιά του, <br />άλλη κοπέλα σφίγγει μες την αγκαλιά του <br />και μια βραδιά μαζί μ'αυτή στο δάσος πάει <br />και την Τσιγγάνα ψάχνει για να βρεί, μα εκείνη <br /> <br />μόλις τον βλέπει μ' άλλη κοντά του <br />πέφτει μπροστά του με μιας νεκρή
