EY ŞÛH-İ CEFÂ-PÎŞE BIRAK VÂZ-I CEFÂYI <br />Ey şûh-i cefâ-pîşe bırak vâz-ı cefâyı <br />Vazgeç bu sitemden takın etvâr-ı vefâyı <br />Güldür güzelim bizleri ağlat hüsemâyı <br />Sâyende senin tâ sürelim zevk-û sâfâyı <br /> <br />Sen gitgide âfet-i devrân olacaksın <br />Canlar yakacak âteş-i sûzân olacaksın <br />Bilmem ne zaman derdime dermân olacaksın <br />Çağın geçecek sonra perişân olacaksın <br />Makam: Uşşâk <br />Beste: Kanûnî Hacı ÂRİF BEY <br />Güfte: Mehmet SÂ’DÎ BEY <br /> <br />ŞÛH-İ CEFÂ: Cefâkâr güzel <br />CEFÂ-PÎŞ (pîşe): Cefâyı; huy, sanat edinmiş zâlim, gaddar <br />ŞÛH-İ CEFÂ-PÎŞE: Cefâyı; huy, sanat edinmiş zâlim güzel. <br />PÎŞE: a) San’at, b) İş, amel, c) Alışmış, huy edinmiş, alışkanlık, âdet <br />ETVÂR: Tavırlar, haller, davranışlar <br />HÜSEMÂ: Muhalifler, karşı taraflar, hasımlar. Adüvler, düşmanlar <br />ÂFET-İ DEVRÂN: Zamânın en güzeli, dünyânın en güzeli <br />ÂTEŞ-İ SÛZÂN: Yakıcı ateş <br /> <br />(BİR TATLI HUZUR-2008)
