Yusuf Dülger tarafından kaleme alınan bu köşe yazısı, Türkiye özelinde bireylerin ve toplumun içine düştüğü zihinsel kölelik sorununu kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Yazar, esirliği yalnızca fiziksel bir tutsaklık olarak değil, bir düşünceye veya lidere sorgusuz sualsiz bağlılık olarak tanımlayarak bu durumun insan doğasına aykırı olduğunu savunur. Tarihsel süreçlerden dini yorumlara, siyasi pratiklerden eğitim sistemine kadar pek çok alanda itaat kültürünün nasıl kökleştiği çarpıcı örneklerle açıklanmaktadır. Tarikatlardaki mutlak teslimiyet ve siyasetteki şahsiyet kaybı gibi unsurların, toplumsal gelişimin önündeki en büyük engeller olduğu vurgulanmaktadır. Metnin temel çağrısı, bu ruhsal esaretten kurtulmak için özgürlükçü bir eğitim anlayışının ve kolektif bir uyanışın hayata geçirilmesidir. Sonuç olarak yazar, insanın gerçek doğasına dönerek fikri hürriyetini kazanmasının hayati önemini hatırlatmaktadır.
