Yazar Yusuf Dülger, Türkiye’deki orman alanlarının korunması ve aÄŸaçlandırma faaliyetlerinin yetersizliÄŸi konusundaki derin endiÅŸelerini dile getirmektedir. Metin, kamu kurumlarının çevre meselelerine karşı sergilediÄŸi kayıtsız tutumu ve bilgi paylaşımındaki ÅŸeffaflık eksikliÄŸini sert bir dille eleÅŸtirmektedir. Dini söylemlerin dünyevi çevre sorunlarını gölgelememesi gerektiÄŸini savunan yazar, belediyelerin yeÅŸil alanları ranta ve betona kurban etmesini somut örneklerle ele almaktadır. Orman yangınları ve plansız kentleÅŸme sonucu azalan bitki örtüsünün toplumun geleceÄŸini tehdit ettiÄŸi vurgulanarak, topyekûn bir seferberlik ruhuyla hareket edilmesi gerektiÄŸi savunulmaktadır. Nihai olarak kaynak, doÄŸayı korumanın yalnızca bir politika deÄŸil, her bir birey ve kurum için insani bir vatandaÅŸlık görevi olduÄŸunu hatırlatmaktadır.
