Mehmet Özkendirci’nin kaleme aldığı bu metin, Türkiye’deki eğitim sisteminin derinleşen yapısal ve güvenlik sorunlarına eleştirel bir mercekle yaklaşmaktadır. Yazar, okullardaki dinî tartışmaların asıl öncelik olan yetersiz fiziksel şartlar, ekonomik zorluklar ve madde bağımlılığı gibi tehlikelerin üstünü örttüğünü savunmaktadır. Öğrenciler arasındaki şiddet olaylarının normalleşmesi ve öğretmenlerin maruz kaldığı saygısız tutumlar, eğitim kalitesindeki düşüşün bir göstergesi olarak sunulmaktadır. Ayrıca metin, akademik başarının zayıflamasını ve imam-hatip okullarının sayısındaki artışı küresel rekabet bağlamında sorgulamaktadır. Sonuç olarak yazar, ideolojik tartışmalar yerine öğrencilerin can güvenliği ve temel eğitim niteliğinin iyileştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.
