Bakara 63–68, İsrailoğullarının vahiy karşısındaki tavrını teşhir eder: Allah onlardan kesin söz almasına rağmen emirleri ağırdan alırlar, tartışır, işi zorlaştırırlar. İnek kıssası itaatin özünü öğretir: kuldan istenen, emri mantık süzgecinde oyalamak değil, teslimiyetle yerine getirmektir. Ayetler, vahye karşı gevşekliğin kalbi katılaştırdığını; samimi teslimiyetin ise kurtuluş yolu olduğunu gösterir.
