Yazar Yağmur Tunalı, günümüz dindarlık anlayışının insani ve ahlaki özden uzaklaşarak şekilci bir gösterişe dönüştüğünü sert bir dille eleştirmektedir. Metne göre İslam'ın asıl temeli ritüeller değil; adalet, liyakat, dürüstlük ve kamu yararı gibi evrensel değerlerin hayata geçirilmesidir. Maneviyatın özü olan gönül kırmama ve güzel ahlak ilkeleri terk edildiğinde, ibadetlerin içi boşalmış birer araca dönüştüğü vurgulanmaktadır. Toplumdaki kutuplaşma, güç tutkusu ve cehaletin dini tahrif ettiği belirtilerek, akıl ve gerçek ahlaktan kopuşun ağır sonuçlarına dikkat çekilmektedir. Yazar, inancın sadece dilde kalan bir iddia değil, bireyin davranışlarına ve karakterine yansıyan bir yaşam disiplini olması gerektiğini savunmaktadır.
