Mehmet Özkendirci tarafından kaleme alınan bu metin, mizahın derin bir zeka ve eleştirel bir ciddiyet gerektirdiğini savunarak Türkiye’deki toplumsal ve siyasi aksaklıkları sert bir dille eleştirmektedir. Yazar, nitelikli mizahın ancak gelişmişlikten uzak ve absürtlüklerin yaşandığı toplumlarda hayat bulabileceğini ifade ederek Türkiye ile Norveç gibi refah seviyesi yüksek ülkeleri kıyaslamaktadır. Metinde ekonomik kriz, hukukun çiğnenmesi, yolsuzluklar ve göç sorunları gibi pek çok güncel problem, gerçeküstü bir normalleşme ironisiyle gözler önüne serilmektedir. Yazara göre Türkiye'deki trajikomik olaylar silsilesi, aslında gülünecek değil, üzerine derinlemesine düşünülmesi gereken toplumsal birer yaradır. Sonuç olarak eser, ülkedeki yönetimsel ve ahlaki yozlaşmayı bir mizah programı üzerinden örneklendirerek okuyucuyu mevcut gerçeklikle yüzleşmeye davet eder.
