aaron neville-linda ronstand.don't know much.öykü gülen güven <br />"yağmurdan sonra ışıl ışıl parlıyorken renkler <br />pembesini umut edindim yarınlarıma <br />yeşili serdim boydan boya çayırlarıma <br />bir delikanlı yüreğinde vermişti <br />yedi rengin sağımını yüreğimin içine içine <br />sonra ne gökkuşağı ne umuttu yaşamın tonu <br />Unuttu genç kız <br />Gökkuşağının tüm renklerini <br />Tutunmak istedikçe terkedildi <br />gökkuşağı masalında bir kadın/ın <br />tutunduğu her renk bir sancının <br />soluduğu her nefes bir gülüşün bedeliydi <br />her gülüş <br />en ağır ızdırapmış <br />gökkuşağı gibi renkli <br />kekeme gülüşler dudağında asılı kalmış <br />yerin ve göğün inadına <br />geçiyorum gökkuşağının altından <br />yedi rengin adına <br />hadi bunu da sayma <br />düşmediysem yadına <br />umutlar kadar taze hayaller kadar uzak <br />masum bir yavrucak gibi yüreği sıcak <br />kelebek ömürlü utangaç beyazın çocukları <br />hadi utanma! <br />gel sar beni; gökkuşağı gibi..." öykü
