NURULLAH ALGAN <br />Bir gün Mecnun hasta olup yatağa düşer. <br />Tedavî için bir <br />doktor çağırırlar. <br />Doktor: <br />"Damardan kan almak gerek'" diyerek Mecnun' <br />un kolunu bağlar. <br />Tam iğneyi batıracağı sırada Mecnun bağırır; <br />"-Ey <br />doktor, bırak! Ücretini al ve git. <br />Bu hastalıktan öleyim, zararı yok. <br />Vazgeç kan almaktan <br />"Doktor Mecnun'a: <br />"-Sen çöllerde kükremiş <br />arslanlardan korkmuyorsun da <br />koluna bir iğne batmasından mı <br />korkuyorsun?” diye sorar. <br />Mecnun'un cevabı şu olur; <br />"-Ben <br />neşterden korkmuyorum. <br />Benim vücudum, varlığım Leyla ile doludur. <br />Korkarım ki benim kolumu yararken Leyla'yı incitirsin, <br />işte ben bundan <br />korkuyorum."
