seni bileklerim uçarıyken sevmiştim <br />mağrur bir edayla bakıyordun dağlardan <br />köpükler saçarak dövünen ırmak <br />dudaklarında pembeleşen kabarcıklarla <br />taze çayırlara karışırken <br />ve toprak <br />serin bir rüzgârı emerken her sabah <br />arkadaş olmuştum ateşli duygularla <br />ey hayat seni bileklerim uçarıyken sevmiştim <br />üzümü mayhoşken koklamak isteyen çocuklar gibi. <br />(Nihat Behram)* (Hatırlayışlar)
