Baksanda göremezsın artık zemheri ayazına gizlenmış umutlarımı...<br />yalnızlıktan sessızlesmış vede kımsesızleşmış yagmurla ıslanan<br />umutlarım... kır cıceklerı gıbı,her esen meltem yelınde savrulmuş bı o<br />yana bı senlı yana... ama yalnızlıktan sensızleşmış benım umutlarım...<br />sana ait olmayan umut kırıntılarım.Zor olanı tercih ettim sustum… Konuşursam;<br />Kırmaktan, kırılmaktan Gözyaşlarımı tutamamaktan Kelimeleri yan yana<br />getirememekten Yaralı kelimeler sunmaktan korkuyorum. Geri alınmayacak<br />kelimeler adına; ağzımın sürgüsünü çektim.Şimdilerde Acıların izdüşümüdür hüzün...Benim acım yavaş yavaş hüzne dönüştü. Artık eskisi kadar yakıcı değil; ama daha derin
