Leopold Staff<br /><br />***<br /><br />Pomiędzy nami leżą długie, nieme lata<br />Jak nieruchome, mgłami owiane jeziora<br />Z łez, które lała nasza obopólna strata,<br />Gdy bezdnem rozdzieliła nas losu zapora.<br /><br />Jakżeśmy beznadziejnie czekali wieczora,<br />Gdy najkrótsze spotkanie nasze usta zbrata,<br />Choćby natychmiast znowu miała nadejść pora,<br />Kiedy rozłąka wieczna do drzwi zakołata.<br /><br />I dzisiaj, gdy nam spełnia sny dzień niespodziany,<br />Nie chcesz narażać ciszy zdobytej wśród trudu,<br />By na nowo nie płakać straconej radości?<br /><br />O, nie bój się całować zabliźnionej rany!<br />Nie wahaj się zapłacić łzami chwili cudu!<br />Źrenice dla łez mamy, usta dla miłości...
