Yavuz Abi, Ayşe'ye diyor ki:<br /><br />“Ben sana birşeyler anlatmak istiyorum.<br />Ne yeri ne zamanı, biliyorum ama şiirde de diyor ya,<br /><br />‘Siz geniş zamanlar ummuştunuz<br />Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.<br />Yılların telaşlarda bu kadar çabuk geçeceği aklınıza bile gelmezdi.’<br /><br />Ama o geniş zamanlar gelmedi Ayşe. O yüzden, artık söyleyim istedim.<br />Ayşe… Ben, seni seviyorum. Hem de ilk gördüğüm günden beri Ayşe.<br /><br />Aşk, sosyal bir sorumluluk projesidir lafı rahmetli Ziya babanın iddia ettiği<br />gibi ona ait değil. Benim lafım. Sen Ethem’le evlendiğin gün söylemiştim.<br />Ayşe, tamam. Karşılıksız aşklar da güzeldir. Ama karşılık bulamadıkça insan, kendinden uzaklaşıyor Ayşe. Kalbinin ezilirken çıkardığı ses, kulaklarında çınlıyor.<br /><br />Ayşe… Ben bu aşkı olduramadım. O zaman öldürüyorum. Herkese durumu<br />açıklarım, merak etme. Ayşe… Ben gidiyorum. Hoşçakal…”
