Δίσκος: Σφεντόνα <br />Στίχοι: <br />Βασίλης Παπακωνσταντίνου <br />Μουσική: <br />Βασίλης Παπακωνσταντίνου <br />Σαράντα χρόνια έφηβος κοντα μισό αιώνα <br /><br /> Σφεντόνα - 1992 <br />το καλοκαίρι άσπριζα, <br />μαύριζα τον χειμώνα. <br />Σαράντα χρόνια ανώριμος <br />ξεφτίλας Δον Κιχώτης. <br />Τώρα 40 χρόνια φρόνιμος <br />ωραίος και ιππότης. <br /><br />Γεννήθηκα σ’ ένα χωριό <br />Τετάρτη μεσημέρι. <br />Γιατρός δε με ξεπέταξε <br />μα μιας μαμής το χέρι. <br />οι συγγενείς μαζεύτηκαν <br />από νωρίς στο σπίτι. <br />Πώς είναι έτσι το παιδί <br />και τι μεγάλη μύτη!! <br /><br />Νάνι νάνι το παιδί μας νάνι. <br />Νάνι νάνι και παρήγγειλα, <br />νάνι νάνι στην Πόλη τα προικιά του <br />και τα χρυσαφικά του τα παρήγγειλα. <br />Νάνι νάνι κι όπου <br />το πονεί να γιάνει, νάνι νάνι, <br />νάνι νάνι του. <br />Μα εγώ από τον ύπνο μου <br />την έκανα κοπάνα, <br />Τέντωνα τη σφεντόνα μου <br />σημάδευα αεροπλάνα. <br />Και πάνω στο καλύτερο <br />με ξύπναγαν με βία <br />για να μ’ αποκοιμήσουνε <br />δασκάλοι στα θρανία. <br /><br />Κι ενώ όλα τα θυμόμουνα <br />κι είχα μυαλό ξουράφι, <br />να μεγαλώσω ξέχασα <br />και έμεινα στο ράφι. <br />Έτσι για πάντα κράτησα <br />την παιδική μου εικόνα, <br />εκείνου του αλητάμπουρα <br />που κράταγε σφεντόνα. <br /><br />Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, <br />έλα πάρε και τούτο. <br />Μικρό μικρό σου το `δωσα, <br />άρχοντα φέρε μου το. <br />Κρύψε και τη σφεντόνα του, <br />φρόνιμο κάνε μου το. <br /><br />Παλιέ μου φίλε, γνώριμε, <br />συμμαθητή, θαμώνα, <br />μαζί μου απόψε έφερα <br />εκείνη τη σφεντόνα. <br />Μην πάει ο νους σου στο κακό, <br />πουλιά δε θα χτυπήσω. <br />Με κότσυφες και πέρδικες <br />τι έχω να χωρίσω; <br /><br />Τα παιδικά μας όνειρα <br />θα σας εκσφενδονίσω, <br />με χρώματα και μουσικές <br />θα σας τα τραγουδήσω. <br />Παλιέ μου φίλε, γνώριμε, <br />συμμαθητή, θαμώνα, <br />απόψε που βρεθήκαμε, <br />σου δίνω τη σφεντό
